Ons Tsjechië-avontuur:
(De meeste miniatuurfoto's zijn duidelijker te bekijken door erop te klikken.)

Klik hier om direct naar de laatste update (3 juli 2010) te scrollen!

(Fera:) Het begint allemaal na onze zomervakantie van 2007. Na drie weken gekampeerd te hebben in Noord-Bohemen, op een Nederlandse camping in Janův Důl, rijden we naar huis in de richting van Dresden (Duitsland). In een klein dorpje in Bohemian Switserland zien we een heel erg leuk kasteeltje te koop staan. In de auto wordt er al wild gefantaseerd over het kasteeltje opknappen, een bed and breakfast beginnen en zo een nieuw leven opstarten in Tsjechië. We lachen er hartelijk om want natuurlijk zijn het wilde fantasieën, verre van de realiteit.

Thuis draait het normale leven van werken, school en dergelijke weer veel te snel voor ons gevoel. Martin is (stiekem) op het Internet aan het zoeken gegaan naar het kasteeltje. Sherlock Martin vindt het vrij snel en we zijn verbaasd over de vraagprijs. Het pand is voor minder dan de helft van de marktwaarde van ons eigen huis te koop maar foto's van het interieur zijn onthutsend. Het is een bouwval en het zou tonnen kosten om daar een bewoonbaar pand van te maken.

Het droombeeld kasteeltje verdwijnt al gauw naar de achtergrond om daar een stille dood te sterven, maar het kasteeltje heeft het idee: een huis kopen in Tsjechië, aangewakkerd en Martin steekt bijna iedere vrije minuut in het zoeken op Internet naar mogelijkheden. Vanaf het Tsjechië-forum (Tsjechie.net) haalt hij ontzettend veel informatie en leest verhalen van voorgaande 'pioniers'. Mensen die onlangs of al jaren geleden hetzelfde avontuur zijn aangegaan en hun ervaringen graag willen delen met de rest van de wereld via het Internet. Maar er komt zoveel kijken bij het kopen van onroerend goed in het buitenland.

Na een aantal weken alleen in dit avontuur te zijn gestapt betrekt Martin mij in zijn speurwerk en toetst mijn gretigheid over een mogelijke aankoop van onroerend goed in Tsjechië. Bij het zien van nieuwbouwhuizen op verschillende websites begint het bij mij ook wel te kriebelen maar ik blijf toch enigszins gereserveerd. Het is een hele stap natuurlijk en dat voor iets waar je in het begin maar voor hooguit zes weken per jaar gebruik van kunt gaan maken. Maar ook voor mij  blijven er tot nu toe meer voor- dan nadelen aan kleven. Al vrij snel heb ik een voorkeur voor het huis met de naam Atraktiv op de site van G.Servis.CZ.

Het huis telt drie slaapkamers en een badkamer op de eerste verdieping en op de begane grond een halletje, doucheruimte, aparte wc, keuken en woonkamer met open haard. Links van het huis een carport en daarachter een overdekt terras met open haard.

Eigenlijk is het een groter huis dan het huis waar we nu in wonen, maar het is een vrijstaand huis terwijl we nu in een tussenwoning wonen. Naar alle tevredenheid hoor, laat ik dat even voorop stellen, maar een toekomst in een vrijstaand huis zie ik toch ook wel helemaal zitten.

We hebben inmiddels een kavel op het oog in een klein dorpje tussen Praag (Praha) en Pilsen (Plzen). De kavel is van een Nederlander die er eerst zelf op wilde gaan bouwen maar na aankoop van de kavel de mogelijkheid kreeg om een huis dat reeds in aanbouw was over te nemen van iemand die in echtscheiding lag. Het is een kavel van 1070m2 met een stroomvoorziening aan de grens. De rest van de infrastructuur moet nog worden voorzien.

We hebben vandaag (3 oktober 2007) telefonisch contact gehad met de eigenaar van de kavel en over vijf weken hebben we een afspraak staan om hem te ontmoeten. Ook hebben we vandaag de financiële kant van zaken rond en weten we precies wat ons budget is. Maar eerst gaan we volgende week zondag naar de Second Home Beurs in Utrecht. Daar zullen we ons nog verder kunnen verdiepen in alles wat erbij komt kijken als je de grote stap gaat wagen. Want dat het gaat gebeuren is een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. We'll go for it!

Tja, soms moet je dingen gewoon durven te doen.

(17 oktober 2007)We zijn heel wat wijzer geworden op de Second Home Beurs, maar ook twijfels zijn naar de voorgrond gekomen. Twijfels over bepaalde personen, die ons aangeraden waren door mensen op het forum, maar ook twijfels over de aankoop van nieuwbouw. Dit omdat de prijzen, genoemd in de catalogi niet de reële prijzen zijn. Er komt nog BTW bij (9%) en de kosten van een kavel. Plus alles wat onvoorzien naar boven komt tijdens de bouw. Iemand zei ons al, dat het beter is om 20% bij de catalogusprijs op te tellen om een reëler beeld te krijgen.

Het plan is nog niet definitief van de baan maar we kijken nu meer naar bestaande panden. Ook is ons de tip gegeven om niet echt in skigebieden te gaan wonen, aangezien we er straks als gepensioneerden willen gaan wonen en dan is het beter om niet al te veel overlast van sneeuw en gladheid te hebben in bergachtig gebied. En skiën doen wij toch al niet (meer). Langlaufen trekt ons meer.

Op de beurs hebben we een heel aantrekkelijk aanbod gezien van een bestaand huis in Desná, in Noord Bohemen.
Het pand is nu verdeeld in 2 appartementen en biedt plaats aan 2 gezinnen, dus we zouden het pand voor de helft als privé kunnen houden en de andere helft kunnen verhuren. We proberen een afspraak te maken met de makelaar om het pand, mits dan nog te koop, te bezichtigen in de eerste week van januari, als we 4 dagen in Tsjechië zijn. We vliegen op 2 januari naar Praag en hebben een hotel geboekt tot zaterdag 5 januari. Natuurlijk om Praag in de winter te beleven maar we maken meteen van de gelegenheid gebruik om als het mogelijk is enkele huizen te gaan bezichtigen. 

Gisteren hebben we een paar boekjes binnengekregen, besteld bij Bol.com. Tsjechisch (korte zinnetjes en veel voorkomende woordjes) en een Tsjechisch-Nederlands (en andersom) woordenboekje. Maar tjonge-jonge wat is dat een moeilijke taal!

(27 oktober 2007)
We zijn gisterenavond laat thuisgekomen van een paar dagen Tsjechië. We hebben herfstvakantie dus kunnen een tussentijds bezoek aan Tsjechië plannen, alleen moet daar een klusje in huis voor wijken. Op woensdagochtend vertrekken we naar Tsjechië en slapen 's avonds in een hotel (Atrium) in Liberec.
Donderdag willen we eerst een casco gebouwd huis bezichtigen in Oldrichov v Hajich. Een eenvoudig maar prachtig pand in een rustige doodlopende straat, maar eigenlijk boven ons budget als we het fatsoenlijk af willen bouwen. Erg jammer.
Op weg naar de volgende afspraak rijden we door Desná en gaan we snel even het huis bekijken dat we vrijdag met de makelaar gaan bezichtigen. (Het eerdergenoemde huis wat groot genoeg is voor twee gezinnen.) We zien al enkele dingen aan de buitenkant waar we zeker vragen over zullen gaan stellen morgen.
's Middags hebben we een afspraak in Zelezny Brod voor de bezichtiging van een perceel. Dat is een grote tegenvaller. Het is een veel te klein, stijl stukje grond waar allereerst een toegangsweg aangelegd moet worden alvorens er überhaupt gebouwd kan worden. Een grote NEE voor dit project.
We rijden een prachtige weg dwars door dorpjes, bergweides en bossen naar Studenec om Tsjechië-vrienden op te zoeken in hun roubenka. Ik was al eerder, na het zien van foto's van dit houten huisje enigszins verliefd op dit pand maar Martin vond het te veel een 'vakantiehuisje' dus niet geschikt om daar later blijvend in te wonen, maar na het zien van dit stulpje is hij toch ook met andere ogen naar onze optionele keuze voor een dergelijke roubenka gaan kijken. Het is knus, gezellig en zeker groot genoeg om er te kunnen wonen en logees te ontvangen. Een slaapkamer en badkamer op de begane grond en twee grote slaapkamers, een wc en bergruimte op de eerste verdieping.
We hebben meteen een leuke klik met Rob en José en gaan met hen uit eten in het dorp. De eigenaar is een goede kennis en verwelkomt ons in zijn gezellige restaurant waar de haard zijn behaaglijke warmte over ons uitstraalt.
Na het eten nemen we afscheid voor kort, want zondag zullen Rob en José ons thuis komen bezoeken. De man die hen terzijde heeft gestaan bij de aankoop van het perceel en de bouw van hun huis, komt zondag ook met ons praten. Mogelijk laten we hem ook in onze aankoop bemiddelen, maar zover zijn we nog niet.
We rijden via Vrchlabi naar Dolni Lanov, om in het pension van Jan en Akkelien Nijdam te overnachten. We worden opgewacht door vrienden van Jan en Akkelien omdat zij een belangrijke afspraak hadden, maar later die avond kunnen we ook kennismaken met Jan en Akkelien. We sluiten deze gezellige avond voor ons gevoel te vroeg maar toch al na middernacht af omdat morgen weer vol gepland staat.
We moeten eerst Loek en Ria ophalen (Tsjechië-kenners bij uitstek) in Ponikla en rijden dan naar Desna, waar Jarmila van EUreality al in het huis aanwezig is, met nog een Tsjech, een collega van Jarmila vermoed ik.
Binnen zien we aan alle muren rondom vochtplekken en de houten aanbouw aan de achterkant is niet geïsoleerd, evenmin het dak.
Mijn eerdere NEE-gevoel wordt alleen nog maar standvastiger. Ook Martin vindt het gebouw veel te groot. Als we alle vochtproblemen moeten oplossen dan komt ook dit project ver boven ons budget. Een dikke NEE dus voor dit project.
We nemen afscheid van de makelaar en lunchen nog even snel met Loek en Ria in een restaurantje in de directe omgeving. We krijgen nog de nodige waarschuwingen en adviezen mee en maken ons klaar voor de reis terug naar Zaltbommel. Na exact 10 uur parkeert Martin de auto onder onze carport. We kletsen bij met Nick (onze jongste zoon), drinken nog een glaasje en stappen doodop in ons waterbed. Heel veel wijzer over ons Tsjechië-avontuur.
Dit uitstapje heeft onze zinnen nu toch weer meer gezet op het kopen van een perceel en het zelf laten bouwen van een huis. Dat zou dus best het eerder genoemde Atraktiv kunnen worden, of een huis dat lijkt op dat van Rob en José.

(28 oktober 2007)
Bernard Kulas staat al om 10:00 uur op de stoep. Hij heeft niet in de gaten dat de klok in de afgelopen nacht een uur terug is gezet, maar we zijn al een tijdje wakker dus verwelkomen we hem in ons huis. Een uur later komen Rob en José op het afgesproken tijdstip binnen. We hebben inmiddels al het één en ander kunnen bespreken met Bernard. Hij heeft zelf zijn zinnen gezet op een kavel in Cerna v Posumavi, een dorp aan het Lipnomeer, in het zuiden van Tsjechië. Een stuk bouwgrond dat eigenlijk 2 kavels zijn. Hij zegt al gekscherend: dan komen jullie toch naast mij wonen!
Via het programma Mapy.cz laat hij ons zien waar de kavels precies liggen en we vragen hem of hij ons meer informatie wil sturen als hij weer terug is in Tsjechië.
Bernard, maar ook Rob en José gaan vroeg in de namiddag weer naar huis dus we hebben nog een halve zondag over om bij te komen van toch wel een enerverende week.

(31 oktober 2007)
Bernard heeft ons gemaild over de kavels. De gemeente wil in eerste instantie de kavels alleen aan inwoners van het dorp verkopen, zij krijgen voorrang. Maar Bernard gaat toch proberen of hij de kavels kan kopen. Eentje voor hemzelf, de andere voor ons. Het zou voor ons financieel heel aantrekkelijk kunnen worden als we gelijktijdig met Bernard kunnen bouwen daar. Even afwachten hoe standvastig de gemeente daar is.
 

(6 november 2007)
Een weekje verder en veel gebeurd. Martin heeft via e-mail en telefoon diverse keren contact met Pieter Hendriksen, een bijna 60-jarige Nederlandse man in Tsjechië. Getrouwd met Mila, een Tsjechische en woonachtig in Praag. Pieter en Mila hebben al 2,5 jaar een vakantiehuis in Jiřikov (spreek uit: Jierzjiekov) in het Noorden van Tsjechië. Pieter heeft energie te over en zoekt heel actief met ons mee naar percelen. Hij rijdt zelfs op een dag 130 km. om naar een perceel te gaan kijken dat Martin hem heeft voorgelegd. Naar zijn en mijn mening is dat stukje land echter helemaal niets. Een paar dagen later krijgen we een telefoontje van een overenthousiaste Pieter. Hij is een perceel voorbij gereden dat te koop staat en er heel aantrekkelijk uitziet. Hij belooft ons, de volgende dag naar de makelaar te gaan voor nadere informatie.
Hij belt ons om ons meer over dit perceel te vertellen en hij is zo enthousiast dat hij al aangeeft het zelf te willen kopen als wij er vanaf gaan zien. Hij gaat morgen een optie nemen op dit perceel door 10% van de vraagprijs aan te betalen. De makelaar zegt dat de koper persoonlijk moet komen kijken anders doet hij geen zaken met enig koper. Dat spreekt voor zich. We besluiten om vrijdag 16 november wederom naar Tsjechië af te gaan reizen. Dan hebben we zaterdag 17 november de gehele dag om in Tsjechië te zijn en rijden we zondag 18 november, na het ontbijt weer naar huis.
Het perceel ligt aan een rustige weg die Jiřikov verbindt met Filipov. Op foto's en op het programma Mapy ziet het er veelbelovend uit. We kunnen bijna niet wachten om het in werkelijkheid te zien. Ook zullen we volgende week echt kennismaken met Pieter. Zijn vrouw is dan helaas niet aanwezig, maar we zullen zeker in de nabije toekomst ook met Mila kennismaken. Een klein nadeeltje is nog wel dat er op dit moment nog geen bouwbestemming aan dit perceel is toegekend maar dit zal in december of in het eerste kwartaal van 2008, door de gemeente gebeuren is ons verteld. Martin heeft op 7 november de makelaar persoonlijk aan de lijn. Hij spreekt goed engels dus hier hebben we gelukkig niet te maken met een taalbarrière. De kans dat het perceel een bouwbestemming krijgt is 99%, maar dat is dus nog geen 100% en die willen we toch wel hebben voordat we een koopovereenkomst tekenen. Pieter gaat ons hierbij helpen.
We kijken erg uit naar onze ontmoeting volgende week zaterdag.

(12 november 2007)
Het heeft gesneeuwd in Tsjechië! Een dik pak sneeuw maakt van dit prachtige land een idyllisch plaatje.
Hopelijk ligt er vrijdag ook nog sneeuw want oh wat houd ik daarvan.

Weekend Rumburk/Jiřikov:
(16 november 2007)
Met een vertraging van 3 kwartier komen we aan bij het hotel dat we telefonisch gereserveerd hebben voor 2 nachten. We boeken in, brengen eerst onze spullen naar de hotelkamer en gaan dan terug naar het restaurant van het hotel, voor een overheerlijk diner. Het restaurant zit vrijwel vol met Duitsers, die hier natuurlijk ook graag voor een prikkie willen komen eten. Martin belt Pieter nog op dat we goed aangekomen zijn en spreken af om 10:00uur morgenvroeg in ons hotel.

(17 november 2007) Zaterdag. Pieter arriveert exact om 10:00 uur. Me maken kennis onder het genot van een kop koffie en vertrekken dan met Pieter 's auto naar Jiřikov.  Het is overal wit van de sneeuw. De straten zijn goed schoongemaakt dus we hebben geen overlast van het weer. Het is jammer genoeg een paar graden boven nul en het miezert ligt. Door mistflarden en laaghangende bewolking kunnen we niet verder dan enkele tientallen meters zien. In het dorp valt dat wel mee gelukkig dus we krijgen een goede indruk van het perceel en de omliggende gebouwen. Door de sneeuw ziet het er prachtig uit. Het is wel erg rustig op straat door het mistroostige weertype wat een vrij uitgestorven indruk achterlaat. Dat is erg jammer. Martin en ik filmen en fotograferen volop om het beeld vast te kunnen houden voor thuis.

Het perceel van links naar rechts inclusief een stukje van het bosperceel aan de overkant van de straat.
Pieter neemt ons nog mee naar zijn eigen huis en daar drinken we eerst nog koffie voordat we de omgeving gaan verkennen. Pieter laat ons omliggende dorpjes zien en vertelt honderduit over deze streek.
's Middags drinken we nog wat in ons hotel waarna Pieter ons verlaat om elkaar later die avond weer te treffen in een restaurant in Jiřikov. Wim en Carla zullen ons ook vergezellen tijdens een voortreffelijk diner. Wim en Carla bezitten al 13 jaar een huis in Filipov, een dorpje vlakbij Jiřikov.
Ook nu kunnen we weer voor een prikkie ons buikje rond eten. We nemen afscheid van elkaar met de belofte elkaar vast en zeker nog eens terug te zien in de nabije toekomst en gaan terug naar ons hotel in Rumburk.

(18 november 2007)
We hebben een vroeg ontbijt afgesproken in het hotel omdat we op tijd willen vertrekken voor de reis terug naar huis. Om 8:08 uur, op het klokje in de auto, vertrekken we. De grens met Duitsland passeren we al binnen enkele minuten. Het is mistig dus ook nu kunnen we weinig zien van de omgeving. Gelukkig is het een stuk rustiger op de Duitse Autobahn dan afgelopen vrijdag en iets voor 16:00 uur parkeren we onze auto thuis onder de carport. Vermoeid maar weer een heleboel nieuwe indrukken rijker.

Kort samenvattend: Het perceel heeft geen bouwbestemming en zal dat op 8 januari 2008 nog steeds niet hebben. Pieter moet dan echter beslissen of hij het perceel wel dan niet wil kopen. Wil hij dat niet, dan is hij zijn aanbetaling van 10% van de vraagprijs kwijt. Wij kunnen echter niets beginnen zolang er geen bouwbestemming is afgegeven en in het kadaster geregistreerd staat dat er gebouwd mag worden. Maar koopt Pieter het perceel en wordt er later géén bouwbestemming toegekend, dan zit hij met een perceel waar hij niets mee kan, of later mogelijk wederom een bouwbestemming aanvragen. Dit is een heel vervelend technisch probleem. Pieter wil(de) ons heel graag helpen met dit perceel maar heeft zichzelf misschien in de vingers gesneden door zo snel een optie te nemen. Nu heeft dhr. Zabo (ambtenaar van de gemeente aldaar) gezegd dat er 99% zeker een bouwbestemming zal worden toegekend aan dit perceel, maar 99 is geen 100 en zolang dit het geval is kunnen wij niets doen, hoe graag we dat misschien ook zouden willen. Dit hebben we ook duidelijk tegen Pieter gezegd. Enfin, hoe dit nu verder gaat lopen moeten we even afwachten. Pieter is op dit moment in Nederland voor familiezaken en zal na twee weken pas weer thuis in Tsjechië zijn.

Wij zitten op dit moment erg op een wip wat onze gedachten over dit perceel betreft. Het heeft voordelen voor ons maar ook nadelen. Het feit dat er geen zekerheid omtrent een bouwbestemming op rust, maakt het er voor ons niet makkelijker op.

(25 november 2007) Wij kijken ook verder. Martin heeft een paar bouwkavels gevonden die te koop staan in de buurt van Studenec (waar Rob en José een vakantiewoning hebben). Kavels waar volgens hem wel al bouwbestemmingen op staan. Ik heb gezegd dat ik dit jaar niet nóg een keer een weekend naar Tsjechië wil gaan omdat we van 2 tot 5 januari a.s. ook al naar Praag vliegen. Dus willen we één van die 4 dagen besteden aan het kijken naar kavels en een bezoek brengen aan Rob en José, die dan ook met hun kinderen in Studenec zullen zijn.
Studenec ligt zo'n twee uur verder rijden Tsjechië in, in vergelijking met Jiřikov, maar de omgeving daar is ook prachtig. Vrchlabi ligt er vlakbij en daar willen we in de zomer van 2008 gaan kamperen.
We zitten nog nergens aan vast, kunnen nog alle kanten op en hebben zeker geen haast met het doorhakken van knopen. Maar ...
Het houdt je wel bezig!

Rob heeft intussen contact gehad met Vladimir Polom (een bouwondernemer) die graag de bouw van ons nieuwe vakantiehuis wil aannemen te zijner tijd. We zijn erg gecharmeerd van de roubenka van Rob en José dus wie weet laten we wel een vergelijkbaar huis bouwen.
Dit is de achterkant en zijkant van hun huis.
Aan deze zijde bevindt zich de woonkamer beneden en een ruime slaapkamer op de verdieping. Aan de achterzijde is een kleine berging voor fietsen en tuingereedschappen bijvoorbeeld.

Zoiets moet het uiteindelijk gaan worden voor ons. Dat is zeker.

(22 december 2007)
Een kleine maand verder en weer veel gebeurd. Pieter Hendriksen is inmiddels eigenaar van de kavel in Jiřikov. Volgens de heer Zabo komt er gegarandeerd een andere bestemming (een bouwbestemming?) op de kavel, maar is het alleen nog een formaliteit. In maart 2008 zal het realiteit zijn en als het dan inderdaad een bouwkavel is geworden en het staat als dusdanig in het kadaster geregistreerd, dan kopen wij de kavel van Pieter over en kunnen wij op zoek naar een bouwondernemer en bouwpastoor.  We zijn al een beetje aan het rondneuzen op het Internet naar bouwondernemers van roubenka's. Ook hebben we een paar hele mooie woningen gezien die we heel graag eens in het echt zouden willen aanschouwen als dat te realiseren is. Maar uiteindelijk moet het natuurlijk financieel haalbaar zijn voor ons. Rekening houdende met kosten als, fundering, septictank, waterput slaan, pomp, elektriciteit, een keuken, badkamer enzovoort.  Daar komen ook nog kosten bij aan meubels, witgoed, stoffering en verdere aankleding tot een gezellige woning. Maar het begint in onze gedachten al steeds meer vorm te krijgen.

(Martin:)Voor het eerst schrijf ik zelf ook een stukje in het weblog.

Vandaag heb ik voor het eerst eens een e-mail terug gekregen van een Roubenka-bouwer in Tsjechië. Het was niet meer dan een ontvangstbevestiging, maar als je weet dat ik al zeker 10 mailtjes gestuurd heb en daar nog nooit enig antwoord op gehad heb, dan is dit al heel wat.

Blijkbaar werkt dat niet in Tsjechië, e-mails versturen, maar meestal is dat toch de eerste manier om contacten te leggen, althans in Nederland. 

Die kavel in Jirikov is nu zo goed als zeker voor ons en eigenlijk ben ik wel blij dat dit stukje onzekerheid is weggenomen. Er blijven echter nog genoeg onzekerheden over. Ik heb geen flauw idee wat de procedure is bij het verdere proces. Het verkrijgen van een bouwvergunning kan geloof ik alleen maar op basis van een ingediende bouwtekening, maar om die te kunnen indienen moet je wel eerst weten waarvan je een tekening wilt laten maken. Rob (uit Studenec) gaat proberen om de contactgegevens van de architect van zijn woning te achterhalen. We proberen ook in contact te komen met zijn aannemer die een paar jaar geleden zijn woning heeft gebouwd. Als tweede heb ik een e-mail gestuurd naar Martin Roubal in Tsjechië. Hij heeft een bedrijf dat het hele proces doet van vergunning, grondwerk, elektriciteit, tot en met het bouwen van het huis. Zou handig kunnen zijn. Als derde probeer ik in contact te komen met ROUBENKY A SRUBY WALTER s.r.o  Deze heeft een Roubenka in de catalogus staan die ons ook heel erg aanspreekt, maar ik ben bang dat die boven ons budget gaat komen. De eerste optie (van de drie) heeft nu nog mijn persoonlijke voorkeur.

Ik zou het nog bijna vergeten maar we moeten ook een verblijfsvergunning aan gaan vragen anders kunnen we helemaal niets kopen in Tsjechië.

(Fera:)Onze ochtendvlucht van 2 januari is ingetrokken door Sky Europe. We vliegen nu pas 's avonds van Schiphol naar Praag en verliezen hierdoor een dag in Tsjechië. Daarom hebben we besloten om deze drie dagen echt alleen vakantie te houden in Praag en ons niet bezig gaan houden met huizen bezichtigen en/of vrienden bezoeken. Een etentje met Pieter en Mila in Praag zal het enige zijn met een link naar Jirikov. Verder gaan we de toerist uithangen binnen Praag.

(17 januari 2008)We hebben nog geen kavel, nog geen architect, nog geen projectontwikkelaar of aannemer, eigenlijk nog geen cent uitgegeven aan een woning in Tsjechië. Maar eigenaar worden van de kavel in Jirikov is eigenlijk nog maar een formaliteit. Binnen enkele weken wordt de kavel officieel een bouwkavel en kunnen wij het overnemen van Mila, die nu formeel eigenares is van de kavel. We hebben inmiddels ook wel wat korte contacten gehad met projectontwikkelaars en/of architecten. We kijken nog steeds rond naar potentiële roubenky. Op http://www.roubenkyroubal.cz/ zien we ook leuke woningen in houtbouw. Martin heeft telefonisch contact gehad met de bedrijfsleider, ook Martin genaamd. Hij spreekt gelukkig goed Engels. Een voordeel van een bedrijf als dat van Martin Roubal is dat hij de hele ruwbouw regelt. Een groot gedeelte van de huizen die hij bouwt wordt in zijn fabriek voorgefabriceerd en het complete huis wordt in een heel korte tijd op de plaats van bestemming neergezet. Een soort prefab dus. Zo kan er vrijwel geen oponthoud ontstaan door slecht weer bijvoorbeeld. Zijn bedrijf maakt ook houten meubelen, erg mooie trappen en de afwerking van de dakbalken en lijsten ziet er prachtig uit. Ook de prijskaartjes staan ons erg aan.

We hebben Praag in de winter met gemengde gevoelens beleefd. Het was erg koud voor ons doen en we hadden een paar keer pech met onze plannen. Een museum waar we erg ver voor hadden gelopen bleek gesloten door reconstructiewerkzaamheden, voor een ander doel waren we verkeerd gelopen dus ook daarvoor te veel onnodige meters afgelegd. We misten het bruisende gevoel van een stad als Praag door het winterseizoen. Ook lag er geen sneeuw, maar we hebben ons toch prima vermaakt en het hotel is een wederbezoek zeker waard. De heen- en terugvlucht, beiden 's avonds in het donker, waren leuk. We konden Amsterdam en omgeving heel goed zien liggen vanuit de lucht. De volgende keer dat we Praag gaan bezoeken zal het zeker niet meer winter zijn.
We hebben in Praag kennis kunnen maken met Mila, de vrouw van Pieter. Laat ik het kort samenvatten: we hebben er een paar vrienden bij! We zijn samen uit gaan eten en hebben erg leuk met elkaar kunnen kletsen, deels in het Engels, deels Nederlands en een heel klein beetje Tsjechisch. Dat leer je toch het beste onder Tsjechische mensen!

~~~

(15 januari 2009)Een jaar verder en nog steeds zijn wij geen grondeigenaren en staat er zeker nog geen huis van ons in Tsjechië. De kavel in Jirikov staat nog steeds op naam van Mila en de bouwbestemming is toegezegd. Op 25 november 2008 is die toezegging gedaan en was het zaak de officiële koopcontracten die we eerder in Praag hebben opgesteld en laten ondertekenen, aan te bieden bij het kadaster, waarna zij de kavel op onze naam zouden kunnen zetten en daar liep het weer spaak. Omdat de bouwbestemming pas echt officieel is nadat er een bouwvergunning is afgegeven komt er in het kadaster te staan van wie de kavel is. En dus is het nog steeds een tuinkavel en dus kunnen wij het als buitenlanders niet officieel kopen. We hebben nu de volgorde van handelen veranderd en hopen het op die manier wel in orde te krijgen.

Hier moet ons huis komen te staan in de nabije toekomst.
 
We gaan hetzelfde huis (laten) bouwen als dat van Rob en José, door dezelfde aannemer dus hij gaat, op naam van Mila, de bouwtekeningen indienen om de bouwvergunning te krijgen en zodra dat een feit is, gaat Mila naar het kadaster om dan toch eindelijk onze namen officieel vermeld te krijgen. Op dit moment staat er in het kadaster dat de kavel binnenkort zal veranderen van eigenaar en dat wij de nieuwe eigenaren zullen zijn. Ja, ja, onze namen staan daar wel al genoteerd. Het is nu even wachten hoe lang dit weer gaat duren. Maar op dit moment duikelt de huizenmarkt in Nederland finaal in elkaar, dus wie weet heeft dit ook wel positieve effecten op onze ontwikkelingen in Tsjechië. We hebben geen haast en wachten geduldig verder af. We hebben deze week noodgedwongen onze auto moeten vervangen dus hadden we daar even wat extra geld voor nodig.
Volgende maand gaan we weer voor een paar dagen naar Tsjechië, met onze 'nieuwe' auto om een paar dingen te regelen die niet vanuit Nederland gedaan kunnen worden en plakken er een paar dagen vrienden bezoeken en de toerist uithangen aanvast.
Wel hoop ik dat het nu minder dan een jaar gaat duren voordat ik weer nieuws te vertellen heb over onze toekomst in Tsjechië. 
 

(9 februari 2009) Vorige week kregen we bericht van Mila. Zij had tekeningen binnen gekregen van ons huis, onze roubenka. Met deze tekeningen, na wat kleine wijzigingen aangebracht van o.a. plaatsing op de kavel, zal de bouwvergunning aangevraagd worden door Mila, namens ons. Martin en ik hebben als kleine kinderen zo blij boven de tekeningen gehangen en ventileerden onze gedachten en ideeën naar elkaar. Het zijn tekeningen die veel meer lijken op de tekeningen die wij zelf hadden gemaakt, met het huis van Rob en José als basis. De veranderingen die door het architectenbureau zijn aangebracht vallen in zeer goede aarde. De badkamer, slaapkamer, hal en aparte toilet zijn exact overgenomen van onze tekeningen, de keuken, trap en woonkamer zijn echter aangepast en ineens lijkt het allemaal veel groter. We hopen echt dat we dit kunnen laten realiseren. Ook hebben we Polom gevraagd ons een prijsindicatie te geven gestaafd aan het aantal kubieke meters. Nader onderzoek vertelt ons dat de prijs van dit huis, ruim binnen ons budget moet vallen, we hebben goede hoop. Eindelijk hebben we nu een tastbaar bewijs dat onze toekomst in Tsjechië echt in ontwikkeling is. Het komt allemaal goed, uiteindelijk!

(7 maart 2009) (Martin) Vorige week was het in het zuiden van het land en dus ook in Zaltbommel carnavalsvakantie.

Op zaterdag de optocht in Zaltbommel waar Fera ook meegelopen heeft. Zij zit sinds kort bij een percussieband en speelt daar de Bells. Op zondagavond een optocht in Berghem en op maandag zou de band meelopen met de optocht van Den Bosch. Dat laatste ging tot mijn vreugde niet door zodat we niet op dinsdag maar op maandagochtend al konden afreizen naar Tsjechië, waar we na een vlotte trip om ongeveer 5 uur aankwamen.

Deze keer deden we de reis met onze “nieuwe” auto en dat was zeer comfortabel rijden. Voor de mensen die nu een beetje nieuwsgierig worden, we rijden nu in een Citroen C4 HDI Berlino Hatchback.  

Zdenka was aan het werk in hotel "U Lišaka" in Rumburk waar we voor 4 nachten weer een kamer gereserveerd hadden. Als iemand overigens in, of in de buurt van Rumburk een hotelovernachting zoekt, ik kan dit hotel van harte aanbevelen.

Op dinsdag troffen we onze auto met 10 cm sneeuw aan. We moesten eerst naar de čsob-bank in Varnsdorf omdat we een eurorekening hebben daar waar we nog steeds niet de papieren voor getekend hadden. De manager daar heeft destijds voor ons die rekening gewoon via de e-mail geopend. Contract uitprinten, tekenen, scannen en weer terugmailen. Voor de mensen die denken: Hé, dat is handig, ga ik ook doen, helaas is dit niet de normale procedure en kregen wij het alleen maar zo voor elkaar vanwege de enorme medewerking van deze manager.  Toen we hem voor het eerst “live” ontmoetten bleek ook dat het een hele aardige man was.

Daarna maar gelijk naar Haas & Sohn gereden in Rumburk, waar we ons hebben laten informeren over houtkachels. Zo lang als we al in Zaltbommel wonen wil Fera graag een houtkachel in de kamer, maar dat is bijna niet te realiseren.  Tja, ga je dan zelf een huis bouwen dan is dat dè gelegenheid om er wel een houtkachel in te laten zetten. Zeker als dat huis in Tsjechië komt te staan waar volgens mij zowat iedereen al een houtkachel in huis heeft en waar stoken op hout ook nog eens de goedkoopste manier van verwarmen is. Ik moet zeggen: Haas & Sohn maakt mooie kachels.

In de middag op de koffie bij ons “postadres”  Pieter en Mila waar bleek dat er aangetekende stukken op het postkantoor lagen voor ons. Die maar gelijk opgehaald. Ik heb nu ook een rodné čislo (geboortenummer) maar Fera moet nog even wachten daarop. Blijkbaar kunnen ze niet alles tegelijk. 

Op woensdag zijn we naar Janův Důl gereden waar we een plekje hebben vastgelegd voor de zomervakantie. We gaan dan kamperen op Camping2000 van Jan en Ciska. Leuke mensen om mee aan tafel te zitten en te babbelen over huizen bouwen en wonen in Tsjechië.  Ook Jan en Ciska blijken bouwplannen te hebben en lieten ons hun bouwtekeningen zien. Wij natuurlijk onze bouwtekeningen ook aan hen.  

Op donderdag een afspraak met Roman K. Dit is de man die we gevraagd hebben om onze bouwpastoor te worden. Hij zal tijdens de bouwperiode een oogje in het zeil houden en voor ons controleren of alles volgens plan verloopt.
We hebben een hele tijd met hem zitten babbelen over ons project. Ik moet zeggen, een alleraardigste man. Eigenlijk zijn alle mensen die wij ontmoet hebben alleraardigst. Is misschien ook wel de reden om juist in dit land ons droomhuis te laten bouwen.  Wat Roman heel vreemd vond was het feit dat Polom ons nog steeds geen indicatieprijs heeft gegeven hoewel ik er al twee keer om gevraagd heb. Hij gaat nu zelf een calculatie laten maken voor ons en dat zal volgende week klaar zijn. We zijn heel, heel benieuwd waar hij op uit komt.

Gisteren heb ik maar weer een e-mail gestuurd naar Polom met de vraag om een indicatieprijs. Hij heeft al gereageerd maar een oriëntatieprijs heb ik nog niet gekregen van hem. Nadat we akkoord zijn met het projectplan maakt hij wel een calculatie waarin alles is opgenomen en die hij ons dan per post zal toesturen. Ik weet niet goed wat ik daar van moet denken.

Wat trouwens ook een item is, dat steeds meer in ons hoofd een rol gaat spelen: De kredietcrisis!!.  Wat kan dit voor ons betekenen in onze plannen? Kan dit gunstig voor ons uitpakken? Valt er nu meer te onderhandelen?

De eerstvolgende stappen zijn de calculatie van Roman, waar we erg naar uitkijken en de aanvraag van de vergunning die zo langzamerhand wel de deur uit kan.

(4 mei 2009)(Fera) Het loopt allemaal niet zoals we het gewenst hadden, maar dingen gaan nu eenmaal zoals ze moeten gaan, zegt men wel eens.

Na ons laatste bezoek aan Tsjechië hebben we Polom nogmaals gevraagd ons een prijsindicatie te sturen, maar hij vroeg alleen maar of we nog geduld wilden bewaren. Nou, ons geduld begon een beetje op te raken dus hebben we Polom op een duidelijke manier laten weten dat hij nog tot uiterlijk 15 mei de tijd zou krijgen van ons om actie te ondernemen, dan wel om de bouwvergunning aan te vragen, dan wel om het projectplan uit te werken en op te sturen en ons een prijscalculatie te geven.

Zaterdag 2 mei jongstleden hebben we een pakketje ontvangen van Vladimir Polom met het uitgewerkte project inclusief een prijscalculatie, waar we recht van achterover sloegen. Wetende wat ons budget is stuurt hij ons een calculatie die ver boven ons budget ligt terwijl Roman een ruwe calculatie heeft laten maken die ruim binnen ons budget past.
We nemen dezelfde dag nog contact op met Pieter en Mila, onze enorme steun en toeverlaat in Tsjechië. We hebben hen een kopie van de calculatie via e-mail gestuurd en Mila reageert ook ontzet. Meneer Polom schrijft met een gouden pen om het maar heel erg genuanceerd te zeggen. Telt doodleuk 800 Euro voor een deur. 500 CZK (20 euro) per vierkante meter voor tegels (voor badkamer, keuken e.d.). Volgens Pieter zijn de duurste tegels die hij zou kunnen krijgen 400 CZK per vierkante meter.) Dit zijn geen Tsjechische prijzen meer.
Hij heeft ook NIET het huis laten tekenen waar wij om gevraagd hebben: een roubenka! Op de tekeningen staat een houten huis met sandwich constructie muren: een combinatie van (dunne) houten latten in meerdere lagen en isolatiemateriaal.
Wij zijn confuus.
We zijn boos en voelen nu meer dan ooit de afstand en taalbarrière met Tsjechië. Mila en Pieter gaan ons helpen om dit probleem op te lossen.
We hebben ook contact opgezocht met Roman en rijden over een paar weken naar Rumburk voor een paar dagen om dingen persoonlijk met hem te kunnen bespreken. Hij wordt hoogstwaarschijnlijk onze bouwpastoor.
Het gaat er in ieder geval op uitdraaien dat meneer Polom exit is als onze aannemer. Er worden nu meerdere mensen benadert door ons en Mila met/voor vragen en suggesties. 

Een klein positief berichtje om dit verhaal af te sluiten dan maar: Er is inmiddels een aangetekend schrijven naar Pieter en Mila gestuurd met bericht dat het geboortenummer voor mij nu klaar ligt in het Jiřikov postkantoor. Een officiële ID voor mij in Tsjechië.

Uiteindelijk komt alles goed! Dat is de wet van 'The Secret' waar ik stellig in geloof.

(24 mei 2009)(Fera) Weekend Tsjechië:
vrijdag: ochtend vroeg weg (04:00 uur), voorspoedige reis. Om 12:00 uur in Rumburk.
Lunchen in Hotel U Lisaka, daarna boodschappen in Ceska Lipa, geld pinnen in centrum Rumburk en om 15:30 uur zijn we alweer terug in het hotel omdat we daar om 16:00 uur hebben afgesproken met Roman. Om 16:30 uur is hij er nog steeds niet en Helena biedt aan om hem te bellen met de vraag waar hij is en waarom nog niet in het hotel?
Roman zit nog in Praag, heeft het druk en spreekt af dat wij zaterdag om 9:30 uur in Sluknov op het marktplein elkaar treffen, waar hij ons oppikt voor een gesprek in zijn kantoor. We zijn met stomheid geslagen. Helena is ook oprecht boos op Roman dat hij ons dit flikt. Het hele personeel van U Lisaka heeft met ons te doen en denkt met ons mee. De kok komt met de naam van een bedrijf in Varnsdorf, dat ook roubenka's bouwt maar dan in dezelfde constructie als de bouwtekeningen van Polom. Met dit verschil dat het hout er alleen uitziet als hout en eigenlijk van kunststof is. Er staan een paar huizen in Rybnice waar we zaterdag zullen gaan kijken. Martin en ik hebben inmiddels bier gedronken en mogen niet meer rijden. We blijven in het hotel zitten en gebruiken ook het avondeten in het restaurant. Met een fles rode wijn vertrekken we om 20:00 uur naar onze kamer. Ik neem even lekker een douche, maar erg oppeppen doet die douchebeurt me niet meer. Als ik eenmaal op het bed lig, met een kussen in mijn rug tegen de muur aan om tv te kijken, voel ik de vermoeidheid toeslaan. Martin is inmiddels ook in slaap gevallen. Zelf was ik ook al knikkebollend wakker geschrokken. Ik maak Martin toch even wakker om zijn kleren uit te trekken en maar op tijd te gaan slapen. Het zal rond 21:00 uur zijn dat wij ons overgeven aan de nacht.
Zaterdag: Om 7:30 uur gaat mijn wekker. Om 8:00 uur gaan we ontbijten. Na het ontbijt rijden we naar Sluknov. We zijn ruim op tijd. Roman komt precies om 9:30 uur aanrijden. We schudden handen en rijden achter hem aan door verschillende straatjes naar zijn kantoor. Het vertrek ziet eruit alsof er nog nooit een vrouw binnen is geweest. Rommelig, maar niet vies. We krijgen koffie en bespreken ons probleem wat Polom betreft met Roman. We hebben het hele projectplan meegenomen en ook nog een kopie. Er is nog een andere jongeman aanwezig die nauwelijks Engels of Duits spreekt, maar wel heel nieuwsgierig is naar de inhoud van de projectdocumentatie. Hij is bouwkundig ingenieur en ziet al snel fouten en niet-complete onderdelen in de map.
Martin en ik hebben afgesproken dat we Roman nog geen enkele toezegging doen om eventueel onze nieuwe projectleider te worden, wat hij ons aangeboden heeft.
We hebben die middag eerst nog een afspraak met Gabriëla Rozenkranz (Gaby), een vriendin van Mila, advocate van beroep. Mila heeft haar al veel verteld over onze situatie en wij hebben haar al via e-mail belangrijk bewijsmateriaal toegestuurd. Ze ziet wel heil in deze casus en zal zich als een pitbull vastbijten hierin. Als Polom (nog) geld heeft, zal hij ons minimaal een groot deel van het geld, dat wij hem in vooruit betaald hebben, terug moeten betalen. Gaby gaat ons daar bij helpen, uiteraard niet voor niets. 
Na ons bezoek aan Roman rijden we naar 'onze' bouwkavel. Het is prachtig weer en we nemen een paar nieuwe foto's.

Daarna rijden we terug naar Rumburk, nog even naar de Lidl en gauw naar het hotel voor een heel snel bakkie koffie want we moeten rekening houden met 1,5 uur rijden naar Pirna (bij Dresden in Duitsland), waar Gaby woont. We hebben verschrikkelijk oponthoud onderweg en halen de afspraak van 15:15 niet. We SMS-en dat het zeker 15:30 zal zijn voordat we bij haar kunnen zijn. Is geen probleem gelukkig.
We zijn behoorlijk opgefokt door het oponthoud en hebben geen oog voor de prachtige omgeving waar we doorheen rijden. We rijden zelfs door Hrensko. Het is er poepie druk maar voelen de drukte op de weg alleen maar als een ergernis die ons nog meer ophoudt op onze weg naar Pirna. We snappen niets van de keuze van de TomTom, maar dit was toch echt de snelste weg naar Pirna.
Eindelijk komen we iets na 15:30 uur aan bij het huis van Gaby. Haar woning is op de bovenste verdieping van een groot huis. Het ligt niet in de stad Pirna maar in een klein randdorpje van Pirna. Het is er prachtig.
We voelen ons meteen welkom en praten honderduit met Gaby over de casus uiteraard maar ook over andere dingen. Alsof we elkaar al heel lang kennen. Voor we het weten is het al voorbij 18:30 uur. We nemen afscheid en beloven elkaar nog eens bij Pieter en Mila weer te zien.

Ook de terugweg naar Rumburk gaat alles behalve soepel. Wegen zijn afgesloten, omleidingen onduidelijk, TomTom valt steeds weg, slechte verbinding met de satellieten. Kortom, het zit ons niet mee. Martin stuurt me via via naar de snelweg tussen Dresden en Bautzen en daar kan ik eindelijk het gaspedaal eens diep intrappen. Het is inmiddels rustig op de snelweg en binnen no-time rijden we bij Bautzen de snelweg af, richting Rumburk. Om 20:00 uur zijn we bij U Lišáka en bestellen ons avondeten. Tjonge, wat een dag weer. Later, op onze hotelkamer kunnen we eindelijk de fles wijn die we gisteren gekocht hebben, leeg drinken. We hebben een ontzettend gezellige klets met elkaar, we lachen en voelen ons eindelijk ontspannen. Met een goed gevoel gaan we slapen.

Zondag: Roman komt om 9:00 uur nog even naar U Lišáka om concrete dingen met ons te bespreken, wat het nieuwe project aangaat. We hebben hem gisteren nog even gebeld om hem toe te zeggen dat hij een nieuwe projectdocumentatie mag maken voor hetzelfde huis, op dezelfde plaats, op onze kavel in Jiřikov. Om 10:00 uur kunnen we dan aan onze terugreis gaan beginnen. We moeten 839 km afleggen, maar op zondag moet dat geen probleem zijn, denken we.

Net voorbij Dresden stokt het verkeer en binnen een paar honderd meter staan we stil, drie rijen naast elkaar, er zit geen beweging meer in. Op de radio horen we dat er een ongeluk is gebeurd. Jeetje, het zit ons niet mee vandaag. En het blijkt niet eens de enige file te zijn op onze route. Eerste file, 2 uur stilstaan. Op de weg richting Hannover is het ook verschrikkelijk druk en het schiet voor geen meter op. Maar om hier nou niet alle verkeersellende op te gaan sommen, hou ik het bij het feit dat we pas om 22:03 uur thuis zijn. We hebben er dus 4 uur langer over gedaan op zondag, dan afgelopen vrijdag, toen we in precies 8 uur van huis naar Rumburk gereden zijn.
En morgen moeten we weer werken.....  Daar moet ik nog even niet aan denken.

(14 augustus 2009)(Fera) Zoals ik al eerder zei: Dingen gaan zoals ze moeten gaan. Vrij kort na ons laatste bezoek aan Tsjechië, moeten we het roer omgooien. We ontvangen ineens een pakketje van Polom met een heleboel papieren, bijna allemaal van de architect die Polom aangesteld heeft om het projectplan voor ons uit te werken. Hieruit blijkt dat er al zeer veel werk is verricht, aangaande de aanvraag van de bouwvergunning. Alle omringende buren van de kavel hebben hun goedkeuring gegeven alleen moeten er nog twee probleempjes opgelost worden. Allereerst moeten we de oprit veranderen zodat we met onze auto niet achteruit de straat op moeten rijden, een kwestie van de tekening wijzigen en dan is dat opgelost. Het tweede probleem is het feit dat we niet aan het waterleidingnet van Jiřikov aangesloten kunnen worden. De afstand van 100 meter tot aan het dichtstbijzijnde punt is te lang. Oplossing: of we moeten wachten tot 2011, dan wordt de waterleiding doorgetrokken door onze straat of we moeten zelf een put laten boren. Ook hierin zijn Pieter en Mila van onschatbare waarde voor ons. Zij hebben zelf vorig jaar een put moeten laten slaan en vragen de mensen die daar toen bij geholpen hebben dit ook voor ons te doen.

Inmiddels is er een wichelroedeloper over onze kavel gelopen en heeft water gevonden, veel water op een diepte van 22 meter. Alleen, op dat punt moet ons huis komen te staan. We moeten een keuze maken. Een alternatief is om op een andere plaats te laten boren, maar als we tijdens onze zomervakantie samen met Pieter op de kavel paaltjes gaan slaan op de hoeken van de bouwlocatie, ontdekken we dat het om meerdere redenen beter is het huis 2 à 3 meter naar voren te verplaatsen. We laten Mila dit aan Stapring voorleggen, de architect, of dit geen probleem is. Als dit kan, dan kunnen de kersenboom en de perenboom behouden blijven, één van onze wensen.

Tijdens dit bezoek aan Jiřikov en Rumburk kan ik ook eindelijk mijn Rodni-cislo ophalen, mijn sofinummer zeg maar.

Vandaag hoorden we van Pieter en Mila dat het geen probleem is het huis iets naar voren te laten bouwen. Nu kan de put dus op het meest ideale punt geboord worden.

Er zit progressie in de zaak, het moment dat de kavel officieel op onze namen komt te staan, komt steeds dichterbij. Als de waterput operationeel is en het water van een goede kwaliteit, is aan alle vereisten voldaan voor de bouwvergunning. Alles komt goed!

(16 augustus 2009)
De man die de put gaat boren moet nog even kijken hoe hij in de directe omgeving van de kavel aan krachtstroom kan komen, dan gaat hij boren, als het meezit komende week. Er gaat dus echt nu iets zichtbaars gebeuren!

(18 augustus 2009)
De volgende foto's zijn VANDAAG genomen door Pieter op ons stukje Tsjechië!

Een verslag van Pieter:

Een dagje boren naar water: 

Op ca 15 meter kwam er een hoop modder omhoog, daarvoor droog zand. Tot 16 meter diepte ging het boren ook redelijk snel. Bij 16 meter kwamen ze in een veel hardere grond, zandsteen. Er moesten nu stalen pijpen in de grond gedreven worden omdat de zachte zandomgeving de boorschacht steeds weer vol liet lopen met zand. De modder was drijfzand dat constant je boorgat vult. (Deze diepte komt overeen met de waterput van de buren die 14 meter is en tegenwoordig regelmatig droog staat.)

Er moest nu door een harder grond geboord worden en bij ca 26 meter kwam er weer nat zand omhoog, het duurde tot 32 of 35 meter voordat er behoorlijk wat water mee omhoog kwam, er is toen nog wat doorgeboord om een soort zakput te creëren.

Dank je wel Pieter, děkuje vam Mila, voor jullie onbaatzuchtige inzet. Wij gaan dit helemaal goed maken!  We houden van jullie.
 

(23 augustus 2009) (Martin) Soms zit het mee, soms zit het tegen.
Donderdagmiddag (20 augustus) kwam Carla (die 2 kilometer verderop een huis heeft) langs de kavel. Ze zag dat er met grote, zware machines gewerkt werd. Ze was in de veronderstelling dat ze nog steeds aan de waterput aan het werken waren. Klopte ook wel maar toch in een andere zin dan dat zij dacht.

Vanochtend kreeg ik een mailtje vanuit Tsjechië. Of ik Pieter even wilde bellen, die me toen vertelde dat de put was ingestort !! Hentschel had hem gebeld met deze toch wel vervelende mededeling. Die zware machines die Carla gezien had waren toen op dat moment de zware dubbelwandige en 16 meter lange stalen pijp uit de grond aan het trekken. Oeps....en nu ???

Als er toch een put geslagen moet worden dan kan dat alleen met een kompleet andere techniek. Op zich geen probleem maar wel een techniek die veel en veel duurder is dan de door Hentschel gebruikte techniek. De extra vertraging daardoor wil ik dan nog niet eens noemen.
Goede raad komt altijd vanuit Tsjechië:

Als je de woning gewoon bouwt als een gezinswoning  (zoals gepland) maar je vraagt een bouwvergunning aan voor een recreatiewoning, dan heb je geen eigen watervoorziening nodig. Je laat een tank van 3000 liter (in de grond) aanleggen die dan door de brandweer  gevuld wordt met water. In huis een apart tankje voor drinkwater met bijbehorende aansluitingen en kranen en dat is dan voorlopig voldoende.

Zo gaan we het doen. Dan kan tenminste ook zeer snel de benodigde bouwvergunning aangevraagd worden.

In 2011 (naar verwachting) wordt het waterleidingnet van Jirikov uitgebreid. We laten dan onze woning op het net aansluiten en de bestemming van de woning omzetten van recreatie- naar gezinswoning.

Toch mooi dat er voor ieder probleem ook weer een oplossing voorhanden is.

Het komt allemaal goed !!!!!!

(11 september 2009) (Martin) Eigenlijk wel een bijzondere datum als ik er zo eens over nadenk. 11 september, ofwel nine-eleven. De hele week zijn er al documentaires en films over de aanslag in New York, World Trade Center op 11 september 2001, vandaag 8 jaar geleden. 

Voor wat ons project betreft toch weer een aanvulling op het thema: 'soms zit het mee en soms zit het tegen'. Aldus, we moesten zorgen voor een watervoorziening op de kavel. 

Oké, de put is ingestort en daar is helaas niets meer aan te doen. Nu blijkt echter ook dat de gemeente Jirikov in het bestemmingsplan heeft gezet dat er alleen een woning voor permanent wonen gebouwd mag worden en zeker geen recreatiewoning. Toen ik dat hoorde dacht ik gelijk: 'Dat wist ik eigenlijk al langer.'  In een van de talloze e-mails van Pieter, heeft hij dit zeker een jaar geleden ook al eens gezegd. Goed, het idee van een recreatiewoning kan dus niet.

Op naar de volgende optie om het waterprobleem op te lossen.   

Onze kavel grenst links aan de achtertuin van een gehandicaptentehuis. Misschien is het mogelijk dat we aansluiting kunnen krijgen op hun waterleiding. Die vraag gaat dus nu gesteld worden door de firma die de uiteindelijke bouwvergunning gaat regelen voor ons. En nou is het maar hopen dat die JA zeggen tegen dat verzoek en dat vervolgens de gemeente ook JA gaat zeggen tegen deze oplossing. Mocht één van de twee vragen met NEE beantwoord worden dan hebben we nog steeds een probleem maar daar wil ik nu nog even niet aan denken. We gaan uit van: 'Het gaat goed komen.'

(30 oktober 2009) (Fera) Gisterenavond zijn Martin en ik met een heel positief gevoel thuis gekomen uit Tsjechië. Waar we een kleine maand geleden nog dachten: "Waarvoor gaan we eigenlijk naar Tsjechië?" hebben we drie dagen volledig besteed aan nuttige ontmoetingen.

Maandag 26 oktober hebben we een gesprek met de projectleider Vladimir Polom en de architect van ons project Michal Fenyk (een alleraardigste man van mijn leeftijd) in het restaurant van Hotel U Lišáka in Rumburk. We hebben een tolk geregeld omdat beide heren alleen hun moedertaal spreken. Petra, geboren Tsjechische, enkele jaren in Australië woonachtig geweest, zal het gesprek vertalen in het Engels voor ons.  Martin stelt concrete vragen aan Polom maar vele vragen blijven onbeantwoord. Polom praat minutenlang tegen Petra als wij een vraag hebben gesteld waar met één korte zin op geantwoord zou kunnen worden. Zijn houding en lichaamstaal spreken boekdelen. Hij probeert zijn straatje schoon te vegen, maar wij zijn in feite al helemaal klaar met deze man. De architect Fenyk echter, is totaal het tegenovergestelde van Polom. Ook hij heeft zijn broek vol van deze man en wil ons buiten Polom om heel graag helpen met het afwerken van het contract dat we eigenlijk met Polom hebben lopen. Later komen Pieter en Mila nog langs die Fenyk dolgraag ook willen ontmoeten.

De tafel op de voorgrond is 'onze tafel'.

Die middag gaan we (Fenyk, Petra, Martin en ik) naar het gehandicaptentehuis om met de directeur te praten over mogelijke aansluiting op zijn waterleiding. Polom is ondertussen met de stille trom vertrokken, zich al mogelijk overbodig voelende. Helaas loopt dit spoor naar een watervoorziening voor ons ook dood, dus we moeten nu onze pijlen op de laatst mogelijke oplossing richten: een nieuwe waterput, door firma A. uit Liberec laten boren met 'Duitse' pijpen. Als dit allemaal goed gaat, en nog in november gerealiseerd kan worden, dan kunnen we de winter gebruiken voor het vinden van een geschikte bouwfirma die binnen ons budget ons droomhuis kan en wil bouwen in de loop van 2010. Michal Fenyk gaat ons hierbij helpen. Hij maakt nog een standaardlijst met alle noodzakelijke onderdelen van ons huis om dat naar 2 of 3 verschillende firma's te sturen die daar dan hun prijzen achter kunnen zetten zodat we een reële vergelijking krijgen en onze keuze kunnen maken. We hopen nu natuurlijk dat er één of meer firma's binnen ons budget blijven met hun offerte.
We rijden nog even met Fenyk naar Pieter en Mila en gaan daarna nog bij Petra langs om haar een Nederlands presentje te brengen samen met de vergoeding voor haar tolken. Haar man Layton (afkomstig uit Bangladesh) wil ons heel graag helpen in onze gang naar een huis in Jiřikov en biedt spontaan zijn hulp aan. Hij nodigt ons uit deze week nog naar hun huis te komen wat we meteen beloven te zullen doen. (Dit gesprekje vindt plaats in zijn krantenkiosk in het centrum van Jiřikov.)
's Avonds hebben we tijdens het diner genoeg gesprekstof met Pieter en Mila die we voor deze gelegenheid hebben uitgenodigd.

Dinsdag 27 oktober zijn we om 9:00 uur bij bouwfirma Gema in Varnsdorf. We spreken met vader František en zoon Martin die ons in gebrekkig Engels en Duits te woord staan, maar met twee woordenboekjes erbij en handen en voeten begrijpen we elkaar helemaal. Ze willen voor ons dolgraag een offerte maken en zijn al heel blij met enkele kopieën van ons projectplan. Eindelijk eens eentje die helemaal goed is, zijn de woorden van zoon Martín.
(Mijn) Martin en ik hebben allebei een goed gevoel over deze mensen. Maar ze mogen gaan concurreren met nog minimaal twee andere bouwbedrijven in de buurt van Rumburk.

De rest van deze dag zijn we vrij van verplichtingen die met onze bouwplannen te maken hebben en rijden naar Studenec in het Reuzengebergte waar we bij Rob en José te gast zijn tot woensdagochtend. De natuur in Tsjechië is prachtig in de herfst. Tijdens een wandeling door bossen en velden rond Studenec zien we 14 reeën in totaal. Wauw! We genieten van de mooie herfstkleuren, van de omgeving en van elkaars gezelschap. Die nacht slapen we in het huis waarvan ons huis straks afgeleid zal zijn, de roubenka van Rob en José.

Woensdag 28 oktober rijden we na het ontbijt naar Liberec om enkele boodschappen te doen. Toch wat spullen inslaan die in Nederland niet te krijgen of veel duurder zijn. We steken de Jestěd over naar Camping2000 waar we bij Jan en Ciska een bakkie koffie gaan drinken. De toegangsweg naar de camping is helemaal geasfalteerd nu, dat ziet er goed uit. Maar ook zij hebben met lokale overheid en milieu-instanties te maken die uitbreiding van de camping en het plaatsen van een nieuw sanitairgebouw gruwelijk dwarsbomen. Om krankjorum van de worden. We blijven maar bij ons motto: Uiteindelijk zal alles goed komen, ook voor hen.

Van Janův Důl rijden we direct door naar Jiřikov, naar het huis van Layton en Petra. We komen onderweg nog langs het kasteeltje, waar het twee jaar geleden allemaal mee begon.
Het huis van Layton en Petra ligt niet erg ver van onze kavel vandaan. Een groot fleurig huis in geel en oranje geverfd met een witte tuinafrastering. We worden gastvrij ontvangen en hebben een gezellig gesprek waar we veel tips horen, zelfs voor het vinden van een nieuwe bouwtoezichthouder. Zij kennen iemand die dit heel goed zou kunnen en misschien wel zou willen doen voor ons, maar eerst moet die bouwvergunning er komen, dan een geschikte bouwfirma en dan zien we wel verder.
Mila heeft gevraagd of we ook nog even bij hen langs willen komen na dit bezoek, maar het is al donker, we moeten nog inchecken in ons hotelletje (U Lišáka uiteraard) en nog eten. Martin belt hen op met de vraag of het ook goed is als we morgenochtend nog even langs komen voordat we naar huis rijden, want rijden in het donker is in Tsjechië geen pretje. De straten zijn er nauwelijks gemarkeerd met strepen en straatverlichting is ook minimaal.  Eenmaal in het hotel-restaurant kijken we met een heel goed gevoel terug op de laatste ontwikkelingen en durven we echt te geloven dat het nu wel eens allemaal goed zou kunnen gaan lopen.

Donderdag 29 oktober na een kort bezoek aan Pieter en Mila, rijden we naar huis terug.
Dingen zijn eigenlijk allemaal gelopen zoals we gehoopt hadden. Dat moet dan ook maar met de waterput en met de offertes zo gaan, vinden we.
Zou ons huis er dan toch nog komen te staan in 2010 (2011)?  Ik denk van wel!

(18 november 2009) (Martin) Vandaag is het op de kop af 2 jaar en 2 dagen geleden dat we voor het eerst naar Tsjechië gingen om naar de kavel te gaan kijken. Er is heel wat gebeurd in die twee jaar en aan de andere kant ook weer veel te weinig.  Het liefst zou je willen dat het huis er al stond maar dat is helaas niet zo.
Vanavond kregen we echter wel het heugelijke nieuws uit Jiřikov dat er weer een put is geboord en dat er, naar het zich laat aanzien, veel of in ieder geval genoeg water is gevonden. En nu maar duimen draaien dat de put het goed blijft doen tijdens het schoonpompen en dat er verder geen andere gekke/vervelende dingen meer gebeuren.
Als dan het water gecontroleerd en goedgekeurd is en de papieren van de waterput zijn in orde gemaakt kan eindelijk de vergunning worden aangevraagd. Later meer over de waterput.

              

Zo ziet het er nu uit. De definitieve afwerking zal plaatsvinden als het huis gebouwd is of net daarvoor, precies weet ik het niet.

Martin zal zelf nog foto's maken op 19 december.

(foto's geplaatst op 9 december 2009)

(9 december 2009) (Fera) Pieter heeft de PD (Project-Documentatie) aan ene Dimitrov laten zien, een man die bij hem in huis de nieuwe kozijnen en enkele binnendeuren heeft gemaakt. Wij willen hem ook graag de kozijnen en deuren van ons huis laten maken, gezien zijn professionele werk en prachtig eindresultaat bij Pieter en Mila. Hij noemt bedragen voor de bouw van ons huis die ons als muziek in de oren klinken dus wij willen heel graag met 'Pane' Dimitrov babbelen. D(imitrov) is timmerman en aannemer.
Martin heeft hem na enkele vergeefse pogingen eindelijk aan de telefoon. "Wanneer komt U?" vraagt D aan Martin. Zelf had ik tegen Martin gezegd, niet voor iedere potentiële bouwer op stel en sprong naar Tsjechië af te willen reizen als die daarom vraagt, maar in dit geval is het misschien verstandig dat wel te doen. Elke gewonnen stap vooruit in de voorbereidingsfase van de bouw van ons droomhuis is meegenomen.
Aangezien de komende weken voor mij een stuk drukker zullen zijn op mijn werk, i.v.m. komende Kerst en vuurwerkverkopen, zie ik het niet zitten om in deze drukte ook nog een weekend naar Rumburk/Jirikov te reizen, maar Martin heeft eind volgende week vakantie. Hij rijdt op 19 december in zijn eentje naar Tsjechië om D te ontmoeten. D spreekt heel goed Duits dus taal is dit keer geen barrière.

Nu hopen we natuurlijk dat we na dit uitstapje van Martin mooi nieuws te vertellen hebben, maar dat laat ik dan graag aan hem over.

(19 december 2009)(Fera) Martin is gelukkig niet alleen naar Tsjechië toe. Onze oudste zoon Luc is met hem mee. Ze hebben de afgelopen nacht gekozen om te rijden om daardoor vandaag overdag wat meer tijd te hebben in Tsjechië. Om ongeveer 9:30 uur vanmorgen krijg ik een sms dat ze in Rumburk zijn aangekomen. Er ligt een flink pak sneeuw en het is berenkoud in Rumburk. Vandaag is het niet warmer geworden dan 13 graden onder nul. Ook in Nederland is er sneeuw gevallen afgelopen donderdag en dat ligt er nog steeds. Komende nacht en morgen gaat er nog meer vallen.
Na het gesprek met Dimitrov, vanmiddag, belt Martin me op met goed nieuws. Ik laat het hem zelf wel vertellen, morgen, overmorgen.
Laat 'mijn' mannen morgen eerst maar eens goed weer thuis komen.

Op de achtergrond zie je een klein oranje vlekje, dat is de afdekpijp van de waterput.

(21 december 2009)(Martin)
Wij Hollanders zijn altijd of dol op sneeuw omdat we echt van sneeuwpret houden, of we haten het omdat het openbare leven helemaal plat komt te liggen in Nederland. Afgelopen zondag was het wel erg bar in Duitsland. Temperatuur -16 graden toen we vertrokken. Ruitensproeiers deden het niet meer en dat betekent slecht zicht. Meerdere malen langs de kant gestaan om met sneeuw de ruit weer schoon te maken. Haalde eigenlijk niets uit want binnen 10 km had de bevroren pekel de ruit weer helemaal smerig gemaakt. Voorbij Kassel begon het te sneeuwen, begon het flink te sneeuwen, begon het heel flink te sneeuwen. Voordeel was dat met de sneeuw de ruitenwissers de zaak goed schoon konden houden. Nadeel dat binnen een uur de autobaan helemaal dicht gesneeuwd was. Van links naar rechts tussen de twee vangrails een egaal witte baan van vast aangereden sneeuw. Geen sporen meer te zien. Nou, dan ben je blij dat je winterbanden onder je auto hebt liggen. Gelukkig was het niet druk op de weg, logisch want welke idioot gaat rijden met zulke barre weercondities. Na een zeer vermoeiende reis zijn we zondagavond gelukkig toch heelhuids thuis gekomen. Moe en stijf van de adrenaline, veroorzaakt door de meest barre weersomstandigheden waaronder ik ooit op de weg heb gezeten.

Ondertussen moet ook Voboryl (de hydro-geoloog) de papieren voor de waterput nog in orde maken en opsturen naar Fenyk (de architect) Die moet dan op zijn beurt al het papierwerk opsturen naar de gemeente, die dan eindelijk het begeerde stempeltje kan zetten voor de bouwvergunning. Dat zal allemaal in januari 2010 moeten gaan gebeuren.   We wachten af.

(17 januari 2010) De helft van januari zit erop. We hebben nog niets vernomen van wie dan ook uit Tsjechië. Niet van Voboryl, niet van Fenyk, niet van Dimitrov. Maar, januari heeft nog twee weken te gaan dus er kan nog veel gebeuren.
En wij, wij moeten leren nog meer geduld te hebben. Maar we willen zó graag progressie zien.
Tsjechië is geen Nederland en was dat nou juist niet de reden waarom we zo graag naar Tsjechië willen verhuizen? 

Geduld is een schone zaak.
Haastige spoed is zelden goed.
Wat in het vat zit verzuurt niet.
Eind goed, al goed.

Een fijne dag verder. 
Fera

(24 januari 2010) (Martin) Vorige week en vandaag gebeld met mensen in Tsjechië.
De hydrogeoloog had net de case voorstaan toen er met hem gebeld werd dus hij was bezig met de papieren van de waterput.
Ik ga ervan uit dat het dan geen twee maanden meer duurt voordat die papieren ook daadwerkelijk op het bureau van de gemeente liggen.

Vandaag gebeld met Dimitrov. Hij heeft nog geen tijd gehad om een complete offerte te maken voor de bouw van ons huis. Er zijn een aantal varianten mogelijk die hij eerst met ons wil bespreken.  We hebben vandaag de afspraak gemaakt dat wij op 16 of 17 februari bij hem langs zullen gaan om dit met hem te bespreken. Hij heeft toegezegd dat hij dan pas een complete offerte kan maken. De definitieve offerte zal dus mede afhangen van de keuzes die wij gaan maken.

(14 februari 2010): (Fera) We hebben alleen maar goed nieuws te vertellen. Buiten dat Nick (onze jongste) vandaag geslaagd is voor zijn rijbewijs B, zijn wij thuisgekomen van 2 dagen (ipv 3) Tsjechië, waar we knopen doorgehakt hebben. Dimitrov is met een prachtige offerte gekomen waar we direct JA op gezegd hebben en hij wil liefst gisteren nog aan de slag. Hij moet echter nog even geduld hebben tot wij groen licht hebben gekregen van de gemeente, wat een formaliteit lijkt te zijn. Dat zou over een maand voor elkaar moeten/kunnen zijn. We houden ons voor de zekerheid nog even in met juichen.
Via Petra en Liton hebben we contact gemaakt met pane Antoš, die onze bouwpastoor gaat worden. De papieren over het water zijn klaar en vandaag verstuurd naar de projectant Fenyk, die met enkele kleine wijzigingen alles naar Stavebni Uřad zal sturen waar uiteindelijk de stempel op ons project gezet moet gaan worden. Het 'groen licht' om te mogen gaan bouwen. Als dat een feit is, is het wachten op de lente en dan, ja dan kan Dimitrov echt aan het werk.
We hebben keuzes gemaakt betreffende de keuken, de muren, de deuren, ramen, houtkachel, douche, ligbad, toiletten. Alleen de tegels doen we later, dat hoefde nu nog niet meteen.
Dimitrov stuurt ons deze week nog de offerte en het contract toe. Dat laten we door Gaby even nakijken of er geen haken en ogen aanzetten, voordat we het tekenen.
Het voelt allemaal heel goed, maar we willen geen enkel risico lopen en blijven op save spelen. Het gaat tenslotte niet om een pakje boter. Maar nogmaals, het voelt goed. Dit gaat het helemaal worden. Onze droom gaat dit jaar uitkomen.

(14 maart 2010)(Fera) We zijn weer thuis van alweer een weekendje Tsjechië. Tja, we zullen dit jaar nog wel vaker voor een quick visit naar Jiřikov moeten, maar oef, dat is wel vermoeiend. 

Vrijdagavond jl. 23:00 uur rijden we weg uit Zaltbommel. We moeten zaterdagochtend om 9:00 uur op de kavel zijn in Jiřikov want de landmeter komt dan de exacte plaats voor ons huis meten en markeren met paaltjes. Wij zijn er al om 8:30 uur. Nog niets voelend van een slapeloze nacht. Het heeft afgelopen nacht alweer gesneeuwd en het sneeuwt nog steeds. De oranje afsluiting van de pijp van de waterboring is nu wel zichtbaar en we maken snel een paar foto’s.

De ‘geodist’ arriveert als eerste met zijn zoon (vermoeden we). Dimitrov is ook gauw ter plaatse. De paaltjes die we vorig jaar al met Pieter geplaats hebben staan vrijwel perfect maar worden toch vervangen voor de metalen pijpjes van Dimitrov. ‘Hier’ komt ons huis nog dit jaar te staan, dat staat nu als 4 paaltjes boven water!  
 

Dimitrov nodigt ons uit die middag naar zijn huis te komen. 

We rijden naar Rumburk en checken in bij U Lisaka, drinken er koffie en gaan een poosje slapen om de verloren uurtjes slaap enigszins te compenseren. Na een stevige lunch in het restaurant van U Lisaka rijden we naar Jiřikov om Liton en Petra kort te bezoeken. Daarna naar Chřibska, naar Dimitrov. Jiři (Dimitrov) komt net aanlopen van zijn werkruimte en wil ons meteen onze voordeur laten zien, die al zo goed als klaar staat. Een prachtige massief houten deur van 68 mm dikte. Op het planbord zien we een A4-tje hangen met ‘Mortel Jiřikov’ bovenaan enkele tekeningen van kozijnen. Dit voelt zo goed! 

Binnen bij Jiři en Vera (klik) Dimitrov worden we verwend met allerlei lekkers en bespreken we het contract en andere belangrijke dingen, ons huis aangaande, maar we babbelen ook heel gezellig over ‘koetjes en kalfjes’. Jiři schenkt iets sterkers in voor Martin en hemzelf (ik ben de BOB), om onze ‘overeenkomt’ te beklinken, zo voelt het tenminste. Ook dit voelt heel goed. Jiři Dimitrov blijkt een leeftijdgenoot van Martin te zijn. Klik.

We nemen enkele uren later afscheid met de uitnodiging voor een avond komende zomer. Jiři weet een pensionnetje in het dorp waar we dan kunnen overnachten zodat ik ook iets anders kan drinken dan water/fruitfris o.i.d. 

Dineren, napraten, borrelen en slapen, heel lang en goed slapen in U Lisaka. Na een goed ontbijt vanochtend, nemen we weer afscheid van Zdenka en de kok en minder dan 8 uur later zijn we weer thuis. 

Het gaat echt gebeuren en het wordt MOOI!!!!!!
 

(17 mei 2010)(Martin) Het is alweer iets meer dan twee maanden geleden dat de piketpaaltjes zijn geslagen.
Op woensdag 5 mei werd ik gebeld door Dimitrov. Alle benodigde papieren lagen pas vanaf dinsdag 4 mei bij de gemeente in Rumburk en het zou nog wel een maand duren voordat er uhlaseni zou zijn. 

Even een kleine uitleg. Als alle papieren bij de gemeente liggen dan krijg je een officieel bericht dat alles in goede staat is ontvangen en dat ze de bouwaanvraag in behandeling genomen hebben. Dat bericht heet uhlaseni . Als dan daarna de stempel gezet is krijg je een bericht dat de daadwerkelijke bouwvergunning verleend is. Dat heet Stavebni Poveleni. Het vreemde is dat je al kan beginnen met bouwen als je die uhlaseni hebt. Die bouwvergunning kan dan niet meer geweigerd worden immers alle papieren zijn in orde. Bij ons in Nederland is het ondenkbaar dat je al begint met bouwen zonder daadwerkelijke bouwvergunning maar als we één ding geleerd hebben dan is het wel dat in Tsjechië alles anders is dan in Nederland dus ik verbaas me eigenlijk nergens meer over.

Dimitrov vertelde ook dat hij iemand kende die goede contacten heeft bij de gemeente Rumburk die wel wat kan regelen zodat er ook zonder die uhlaseni  al begonnen kan worden. Ik zei al....ik verbaas me nergens meer over. Hij zou daar een week later uitsluitsel over krijgen en dan weer contact met ons opnemen. Dat was afgelopen woensdag.  Nu, maandag, heb ik nog steeds niets gehoord van Dimtrov en dus vraag ik me af of dit nu een goed of slecht teken is. Nou ja, in het ergste geval komt die uhlaseni een maand na ons vorig telefoongesprek......alhoewel.......dat kan dan ook wel weer 6 weken zijn. Je weet het nooit bij die Tsjechen.

We wachten het maar weer rustig af. Of het huis nu in januari of pas in maart/april 2011 klaar is, maakt dan ook niet meer uit.

(31 mei 2010)(Martin) We zijn twee weken verder en soms heb je de wind in de rug. Het heeft geen 6 weken geduurd voordat die ohlaseni werd afgegeven en volgens mij zelfs geen maand. Afgelopen donderdag kregen we een mail van de aannemer dat hij eindelijk dat stukje papier gekregen had van de gemeente. Hij zou de dag erna al afspraken gaan maken met de man die de graafwerkzaam- heden moet gaan doen voor de fundering en de kelder.  Het wachten is nu op een mail vanuit Tsjechië met mogelijk de eerste foto van een graafmachine op de plot. Niet eentje die daar gewoon geparkeerd staat maar eentje die aan het werk is natuurlijk. We zullen die eerste foto dan onmiddellijk hier plaatsen.

(6 juni 2010)(Fera) De bouwvergunning (Stavebni Povoleni) is binnen!
Er is zelfs al gegraven op de plaats waar het huis met kelder moet komen staan, er is een toerit gecreëerd van puin voor de zware vrachtwagens tegen het wegzakken in de zompige ondergrond. Het heeft de laatste weken erg veel geregend in Midden-Europa en dat heeft zijn sporen nagelaten.
Er is inmiddels bouwstroom op de kavel en de eerste vrachtwagens met zand zijn afgevoerd naar een andere lokatie (Pieter en Mila). Kortom, er is deze week enorm veel gebeurd.
En wij, Martin en ik, hebben er vanavond op geproost.
Hier een paar bewijsstukken:

1	2	3 klik voor vergroting
4	1. bouwput 2. bouwstroompaal 3. toerit van puin 4. huis van de buren en     kersenboom als stille     getuigen.	(Deze fotootjes (excl. foto nr.3) hebben we op dit moment niet in een groter formaat helaas. We ontvangen ze via e-mail in dit formaat.)

We hopen met regelmaat nieuwsfeiten en foto's te ontvangen van onze 'bouwkapelanen' Pieter/Mila en Wim/Carla zodat we onze weblog up-to-date kunnen houden. Zelf moeten we helaas nog 7 weken wachten om de bouwactiviteiten live te kunnen aanschouwen.

(9 juni 2010)(Fera) Nog een paar fotootjes:

1	2	3
4	5	1.kuil voor de kelder; 2.zie het pijpje van de    waterput, ook bij 1.; 3.kuil is 2,5 mtr diep; 4.machinist van de shovel; 5.zandwagen wordt vol-    geladen.

(3 juli 2010)(Fera) De laatste paar weken hebben voor ons even in een ander teken gestaan. Niets vervelends wat de bouw betreft, dat is voor zover wij op de hoogte zijn, gewoon door gegaan. Ik zal ook wat fotootjes toevoegen.

Nee, mijn moeder is na een slopende ziekte (Parkinson) op 17 juni overleden waardoor mijn gedachten even op een ander level stonden.

...

En zo pakt ieder in zijn eigen tempo en naar eigen goeddunken de draad des levens weer op.  We kijken weer vooruit, naar de dag van morgen en iets verder, met mijn moeder in onze gedachten.
Zo is onze zomervakantie ook ineens dichterbij gekomen. We vertrekken over 18 dagen, uiteraard naar Tsjechië.

Pieter en Mila, onze vrienden van onschatbare waarde, hebben de boel in de gaten gehouden terwijl ze zelf nu ook in een mega verbouwingsklus zitten. Zij stuurden ons de volgende foto's, die volgens mij geen toelichting nodig hebben:

1	2	3
4	5	6
7	8	1.voorbereiding voor storten vloer 2.keldervloer is gestort 3.overzichtsfoto met waterput 4.vloer is klaar voor de wanden 5.voorbereidingen voor metselen    van de keldermuren 6.oranje buizen zijn ventilatie-    buizen 7.maaiveld is bereikt 8.een lekker diepe kelder!

Martin en ik kunnen niet wachten om dit zelf te kunnen aanschouwen.

Vanmiddag zijn we naar de musical "Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat" geweest. Daar zong Freek Bartels: "Laat je droom bestaan."

Doen we Freek!

"Mam, kijk hoe onze dromen realiteit gaan worden en zie hoe gelukkig wij zijn. Ik denk aan je."

Het weer in Tsjechië,
nu en morgen. Klik hier.

Ons e-mailadres: martinenfera@gmail.com

© 2010 Fera van de Mortel.